گالری
۱۴
مهر
من
وَ بیقرارِ حرف حرفِ نامِ تو !
چونان کودکی که
به دهان بُردنِ تکهیی حلوا را
دِل دِل میکند !
مدّتهاست که نامِ تو
در مطلعِ نامههایم نیست
وَ حرارتش گرمم نمیکند ،
ولی امروز
در محاصرهی پنجرههای اسفند
میخواهم به نام بخوانمت !
آتشِ کوچکی روشن کنم !
جامه بپوشمُ تو را صدا بزنم !
اِی پیراهنِ بافته با گُلِ نارنجُ
شکوفههای شبْبو !
نمیتوانم تو را در درونُ
نامت را در دهانم پنهان کنم !
حمایت می کنیم
