یادش بخیر
۲۲
آذر
یادش بخیر بچگی هامون! روزایی که تمام سال رو صبر میکردم تا تابستون بشه تو بیای ایران!
خجالت کشیدنهای روزای اول یادته؟؟ دو سه روز حتی رومون نمیشد به هم نگا کنیم.
۹سال گذشت اونم تو اوج بی خبری!!! حالا دوباره داری برمیگردی… نمی دونم …
دلم گرفته خدا …
تورو هرجا که گم کردم
درست اون لحظه بد بودم
چه بد شد گم شدم راهو
با اینکه من بلد بودم
خیال کردم ازم دوری تو رو تو آسمون دیدم
کنارم راه می رفتی نمی دیدم نفهمیدم
ببخشم حتی یک لحظه اگر کردم فراموشت
کمک کن مهربون من که برگردم به آغوشت
…….
پ ن : نمی دونم چطوری میشه رفتار بعضی هارو توجیه کرد. فقط به قول همونی که ازش گله دارم: حرفه ای رفتار کن. تو یه هنرمندی!!!
عجیبه ها تو این آشفته بازار موسیقی ایران هرکی هرکاری دلش میخواد میکنه بعد هم میگه حرفه ای باش؟ خب چرا من؟؟ خودتون چرا حرفه ای و اخلاقی کار نمی کنین که کار به اینجاها نکشه؟؟
این روزا گرفتاریم کمه که این شوک های روحی هم بهش اضافه میشه!!
