پاییز
۱
دی
فصل پاییز که شد
…
قسمتی از روح من پرواز کرد
…
شاپرک هم ناز کرد
*
باز در اندوه بارانی
خودم را شسته ام
حرف های بی محابا گفته ام
…
*
فصل پاییز که شد
…
انتقام از من نگیر ای روزگار
من خودم از زهر هجرش پر نصیب
از فراق یار گشتم بی شکیب
…
با سکوت و گریه های انتظار
فصل پاییز که شد
…
*
او که نقاش ازل بوده و هست
رنگ زردی به درختم بخشید
باد سردی به حیا طم پیچید
بوی باران به اتاقم آمیخت
و اناری خندید…
تموم شد به همین راحتی….
پ ن ۱ : خیلی راحت تر از اون چیزی که فکر میکردم پاییز امسال تموم شد. پاییز هم با اومدنش غم میاره هم با رفتنش. اما من این غم پاییزی رو به هزارتا شادی بهاری نمیدم چون از ته دلم قشنگترین فصل خدا رو دوست دارم. دیشب هم یلدا بود به خاطر یک دقیقه بیشتر با هم بودن همه دور هم جمع شدن تا به همدیگه یاد بدن که این یک دقیقه چقدر ارزش داره و باید قدر روزای باهم بودن رو دونست. امروز اولین روز زمستونه و من خیلی سردمه … یعنی دارم یخ می کنم. شاید چون پاییز تنهام گذاشت …
پ ن ۲ : این روزا غم از دست رفتن یار وفا دار امام هم بدجوری دلها رو آتیش زد. هم نام حسین بود ، مظلوم بود و همراه حسین رفت … به قول علی آقا مطهری فرزند شهید مطهری :
روزای آخر حصر به هزار مکافات مجوز گرفتم که برم به دیدنشون . خیلی وقت بود ندیده بودمشون. وقتی منو دیدن “گفتن: علی جان! دیدی با من چه کردن؟؟؟” … خیلی در حقشون کوتاهی کردیم. خیلی تهمتها زدیم. خیلی روزنامه ها فحاشی کردن. اگه پدرم بود نمیگذاشت همچین شرایطی پیش بیاد. خدا از سر تقصیراتمون بگذره که ظلم بزرگی کردیم…
این مطلب رو توی سایت تابناک دیدم.
اما مردم دیروز نشون دادن که یه نفر تو اوج سانسور خبری می تونه چقدر محبوب باشه … و جمعیت میلیونی دیروز به قلب همه آتیش زد. انشا الله خدا اون عالم بزرگوار و فقیه بی نظیر و مفسر بزرگ نهج البلاغه رو در بهشت همجوار مولا علی قرار خواهد داد.
پ ن ۳ : اینو بابام امروز صبح بهم گفت و چند بار تکرار کرد و رفت ، من همینجور دارم به این جمله فکر میکنم. که بدجوری با خودم درگیرم کرد:
عاقل مباش که غم دیگران خوری دیوانه باش که دیگران غمت خورند
