آرشیو دسته بندی ها: روزنوشت

هیچ وقت از اتفاقایی که برام می افته گله و شکایتی نمی کنم ، تو این چند ساله همه جور اتفاقی برام افتاده اما این

 یکی نوبره به خدا!!! یه نگاه به این لینک بندازید متوجه میشید البته به تاریخ ارسال نوشته هم دقت کنید!

خیلی دوست داشتم بعد از غیبتم اونم توی فصل پاییز، شاد باش آغاز پاییز رو تبریک بگم با اینکه عاشق گوگل و اندرویدم اما …

ساعاتی پیش استیو جابز ( steve jobs ) موسس ، مدیرعامل سابق و رئیس هیئت مدیره شرکت اپل در سن پنجاه و شش سالگی درگذشت .

اپل یک نابغه رویایی و خلاق را از دست داد و دنیا یک انسان شگفت‌انگیز را  ( سایت اپل )

استیو ، تلاش تو برای عالی بودن توسط هرکسی که یکبار یک محصول اپل را لمس کرده باشد ، ملموس است . ( سرگی برین بنیانگذار گوگل )

ممنون که نشان دادی می شود چیزی خلق کرد که دنیا را عوض کند ( مارک زوکربرگ موسس فیس بوک )

شرکت اپل در بیانیه‌ای اعلام کرد آقای جابز ، روز چهارشنبه در سن ۵۶ سالگی به علت ابتلا به سرطان لوزالمعده از دنیا رفت .

پیشنهاد می کنم ویدئوی سخنرانی وی را در دانشگاه استنفورد که در سال ۲۰۰۵ انجام شده است ، ببینید :

ادامه مطلب →

بعضی آدما زندگیشون عجیبه و سخت. عین همون شب…

اینکه روز پدر ، پدرت فوت شده باشه اما به خاطر قولی که دادی روی استیج بزنی و بخندی بعدش بری یه گوشه بشینی و زار بزنی…. مثه محسن افشار عزیز ، ایشالله غم آخرت باشه…

ادامه مطلب →

محتسب زر زده! من باده همی خواهم خورد!

آبکش دوست ندارم که دمی خواهم خورد!

گر دمی بخت ِ من از خواب برآید، چه شود؟!

تور ِ خوشبختی ام از آب در آید چه شود؟!

اندکی صبر، سحر … رفته و شوهر کرده

پسر ِ حاج علی مزبله را خر کرده

یادباد آن که به ما وقت ِ سفر بوس نداد!

جز یکی قابلمه ساخته ی روس نداد!

من اس ام اس زدم و فحش کشیدم به فلک

به کجا می روی ای دوست؟ بگفتا: به درک!

به درک باز اگر بنز گران خواهد شد!

چشم ِ نرگس به شقایق نگران خواهد شد!

که شقایق دو سه روزی ست پکر می باشد!

در پی ِ یک فقره دوست پسر می باشد!

دوست: یعنی که شما منتظر ِ دامادید!

و به هر کُره بزی در دلتان جا دادید

جا ندارید که امکان ِ شما باریک است

شوهر ِ عمه تان صادره از بلژیک است

مانتوی تنگ به بالای شما می آید

هر طرف خم شوی از خلق صدا می آید

آن یکی تا شده از درد مهستی می خواند

این یکی پشت ِ پژو جسته به قلهک می راند

قلهکم بودی و افسوس که مترو بردت!

بستنی وار یکی تخس پسر بچه خرید و خوردت!

من نیویورک نرفتم! ادب اما بلدم!

سه قلم چیز به من ارث گذاریده دَدَم!

و در این لحظه یکی داد از پشت، بسه!

غم ِ هجران ِ تو بابای مرا کشت، بسه!

من فرو رفته به اعماق ِ تو خارج گشتم

هم چو یک شیر که از باغ ِ تو خارج گشتم

رفتم و داد زدم: پول ندارم! ملت!

تا سر ِ برج چه سان تاب بیارم؟ ملت!

درد ِ بی پولی ام از دست شبی خواهد برد

در بروکسل [ نه شما !] عمه تان خواهد مرد.