تو این روزای تنهایی

فقط یه گوشه ی خالی

واسه گم کردن بغضم

واسه ، یه لحظه خوشحالی

تو این روزای تنهایی

فقط حرفای پوشالی

واسه گم کردن ردم

تو این روزای تو خالی

تو این روزای تنهایی

فقط قلیون ، فقط چایی

واسه …

…………

پ ن ۱: خب جناب آقای “الف – هـ” موسیقی از دیدگاه شما چیه ؟ – خب من یه هدفای مقدسی ازین هنر برای خودم تعریف کردم و همیشه سعی کردم در راستای اون هدف حرکت کنم . – به نظرتون چقدر به این هدف نزدیک شدین ؟ – والله هنوز به چیزی که میخواستم نرسیدم چیزی که ایده آلم باشه پیدا نکردم . – شده یه کاری بشنوین که بدونین این همون خواسته ی قلبیتون بوده و آرزو کنید که کاش این اثر مال شما بود؟ – بله . – میشه یه تیکه شو اجرا کنید؟ – البته الان تو شرایط خوبی نیستم اما به خاطر هوادارام چشم … (( کلی سرفه میکنه و میگه )) : گلی خوشکلی ، گلی دلبری ، گلی از همه زیبا تری ….  خدا مرگم بده بهتر که هدفت نرسیدی …

پ ن ۲: دنبال یه مرد میگشتم که هروقت از کار و بار و روزمرگی و مشکلات و هر کوفتی خسته شدم بهش نگا کنم و روحیه بگیرم پیدا کردم. مرد یعنی این و مرد تر اونی که همقدمشه و پا به پاش میاد … بغضم ترکیــــــــــــــــــــد. تو این روزای قشنگ واسه این دسته گلای سرطانی دعا یادتون نره…

نه سازم کوک می مونه، نه کیفم کوکه دور از تو
دیگه عکس شناسنامه م به من مشکوکه دور از تو

به من که بی تو معیوبم، مثِ یه چرخ خیاطی
که سوزن می شکنه دائم، شده یه چرخِ اسقاطی

مثِ یه بطری خالی، رو میز پرتِ یه کافه
کناره مرد تنهایی که دائم رؤیا می بافه…

………..

همینجا پیش من بودی نمی دونم چرا بازم گمت کردم

همدست من بودی و من دستاتو ول کردم

تلخی این روزا به پا من ، نرو ! برگرد …

من آدمت بودم ! ولی حوامو گم کردم…

………

پ ن ۱: وقتی که همه چی نصفه نیمه می مونه ….

پ ن ۲: تو قسمت دانلود سایت یه چیزی گذاشتم شاید به درد شما هم خورد ، زندگی منو که عوض کرده  واسه همین گذاشتم شاید به درد یکی دیگه هم خورد.

پ ن ۳ : دوست ترانه سرایی از من پرسید این روزا کارای کی رو بیشتر پسندیدی و به نظرت قابل گوش دادن بود (البته خودش هم چندتا کار پخش شده تو بازار امسال پاپ داشت) گفتم :آلبوم داریوش و هلن چون ترانه ها ی فوق العاده ی روزبه همه ی معایب رو می پوشنه ، گفت:” یعنی کارای من به درد نمی خورد؟” گفتم:” نه  اما اینو من نمی گم به قول دوستی  خودش از صاحب نامهای ترانه ی ایرانه : ترانه های روزبه ضامن موفقیت هر صداییه” …. اینا به کنار واقعا بس که آلبوم خشایار اعتمادی رو گوش دادم دارم دیوونه میشه به نظرم شاهکار بود ، واسه منی که طرفدار تنظیمهای بهروز صفاریان هستم وقتی خبر همکاری این دو نفر رو شنیدم به نظرم این اولین اشتباه بهروز عزیز بود اما واقعا عجب آشی پختن  من که چند روزه دارم گوش میدم و هنوز سیر نشدم البته اسم ترانه سرای قدر این آلبوم یعنی روزبه بمانی( که به دلیل صدور مجوز، اسم این بزرگوار بهزاد بمانی درج شده روی اینسرت آلبوم) داشت از قلم در میرفت که واقعا کاراش معرکه بود ، مخصوصا قطعه ی باید به تو برگردم و مدارا… ،  برای دیدن ترانه و دانلود آهنگ باید به تو برگردم به ادامه مراجعه کنید ..

نه! دست خود من نیست ، باید به تو برگردم

دنیا رو نمی دونم ، من دور تو میگردم

با فکر تو میخوابم ، از فکر تو بیدارم

نه! دست خود من نیست حسی که بهت دارم

امروز منو دریاب ، امروز که میتونی

تنها به تو حق میدم دنیامو  بچرخونی

یک ثانیه آتیشی ، یک ثانیه بارونی

انقدر ازت دیدم دریا رو بسوزونی!

خورشیدُ بکش سمتت تو این شب تکراری

دنیا رو نمی دونم ؟! تو جاذبشو داری…

دانلود با لینک غیر مستقیم  برای دنلود روی لینک کلیک کنید

باید به تو برگردم

رو به تو سجده می کنم دری به کعبه باز نیست

بس که طواف کردمت مــــــــــــرا به حج نیست

به هــــــــر طرف نظر کنم نماز من ، نماز نیست

مـــــــــــــرا به بند می کشی ازین رهاترم کنی

زخم نمی زنی به من کــــــــــــه مبتلا ترم کنی

از همه توبه می کنم بلکه تو بـــــــــــاورم کنی

قلب من از صدای تو چه عاشقانه کــــوک شد

تمام پرسه های من کنـــــــــــار تو سلوک شد

عذاب می کشم ولی عذاب من گنـــــــاه نیست

وقتی شکنجه گر تویی ، شکنجه اشتباه نیست…

(( روزبه بمانی))

………….

پ ن :  از خودم چیزی واسه گفتن ندارم … نه زبونی مونده … نه قلمی  … نه حرفی و نه رویی که به آسمونت بگیرم …

گناهم لباس خواری بر تنم کرده است ودوری از تو درماندگی را آرایشم شده است . وافزونی لجن گناهم ماهی دلم را میرانده است .

ای نهایت آرزویم ! ای زیباترین مطلوبم ! ای تنها پاسخگویم ! وای محبوب دلم ! ماهی دلم را با جریان زلال توبه پذیرت زنده گردان.

بعزتت سوگند که جز تو مر گناهان خویش را بخشنده ای نمی یابم وشکستگی خویش را جر تو پیوند نمی بینم .

من اینک یا بالهای تواضع به بارگاه تو بازگشته ام وپیشانی خشوع وخواری خویش بر درگاه قدرتت نهاده ام .

اگر از در رحمت خویش برانیم به کدامین در پناهنده شپم واگر از قله رأفتت فر افکنیم به کدامین دامنه بگریزم ؟ … که صد افسوس از خجلت ورسوائیم و… هزار افغان از توشه راهم .

ای بزرگ بخشاینده گناهان بزرگ وای به هم آورنده پیوند زننده استخوانهای شکسته !

از عظیم گناهانم هلاک کننده هایش را ببخش واز قبیح رازهایم رسوا کننده هایش را بپوش ومرا در گرمای حضور قیامتت از خنک گوارای عفوت بنوش .

خداوندا!

بلند پرده زیبای گذشتت را بر چشمان گنهکار خسته ام دریغ مکن .

خدایا!

مر گناهانم را سایه روشن رحمتت بیار ومرعیوبم را ابر پر بار رأفتت بیار …

خدای من !

آیا بنده فراری جز به سوی مولای خویش برمی گردد واز خشم کیفر با او جز در کنار او پناه می گیرد ؟…

خدای من !

آیا بنده فراری جز به سوی مولای خویش برمی گردد واز خشم کیفر بار جز در کنار او پناه می گیرد ؟…

معبود من !

اگر در ورود به درگاه توبه ات پشیمانی است بعزتت سوگند که من به این در آویخته ام واگر استغفار از گناه ، تیشه ای مر ریشه گناهان است ، این ریشه استغفار من ! حق خشنودی از آن تست ، تویی که با باران رحمتت غبار گناهان را از صحنه دل می شویی.

خدایا!

به قدرتت ، که به سویم چشم بگردان ویا ابر بردباریت بر بیکران دشت گناهانم بگذر. وعلیرغم آنچه فقط تو می دانی برسرم دست مدارا بکش .

تویی که بندگان را به بارگاه عفوت دری گشودی وتوبه اش نامیدی وفریاد زدی که :« هلا مردمان به سوی من آئید آمدنی نادمانه وعاشقانه » پس چیست عذر آنکه به سوی مندر را گشاده ببیند وآرام وقرار گیرد ؟

خدای من !

اگر  گناه از بنده زشت است عفو که از سوی تو زیباست .

معبودم !

من اولین عصیانگر تو نیستم که بر او بخشیدی و در سایه ابر احسانت بر او بار یدی .

ای دریابنده درماندگان ! ای دردسوز دردمندان ! وای بزرگ نیک پردازان ای داننده هر چه نهان وای زیبا پوشاننده هر آشکار وپنهان !

تو میانجی گناهانم وکرم وجودت گزیدم واز میان هر آنچه هست ، برای ورود به درگاه رحمتت تر برگزیدم .

خدایا!

استجابت کن دعای مرا ومسوزان ریشه نهال آرزوی مرا وبپذیر رجعت مرا وبپوشان فضیحت مرا.

ای پذیرنده ترین پذیرندگان ! وای پوشنده ترین راز پوشندگان ! و ای مهر گستر ترین مهربانان  .

]]> http://m-mohtashami.ir/1389/05/22/%d9%85%d9%87%d9%85%d8%a7%d9%86%db%8c-%d8%b4%d8%b1%d9%88%d8%b9-%d8%b4%d8%af/feed/ 4 http://m-mohtashami.ir/1389/05/13/%d8%b4%d9%88%d8%a7%d9%84%db%8c%d9%87-%d8%a7%db%8c-%d8%a8%d8%a7-%d8%ae%d9%88%d8%af%da%a9%d8%a7%d8%b1-%d8%a8%db%8c%da%a9/ http://m-mohtashami.ir/1389/05/13/%d8%b4%d9%88%d8%a7%d9%84%db%8c%d9%87-%d8%a7%db%8c-%d8%a8%d8%a7-%d8%ae%d9%88%d8%af%da%a9%d8%a7%d8%b1-%d8%a8%db%8c%da%a9/#comments Wed, 04 Aug 2010 11:39:37 +0000 محمد محتشمی http://m-mohtashami.ir/1389/05/13/

روی یه قله ام، بغل پرچمی سفید،
رو برف تازه ای که مثِ زندگی سُره.
می خوام رگامو وا کنم و خون به پا کنم…
این چاقوی فلک زده تیغه ش نمی بُره!

عکس تو آینه یه غریبه س برای من،
باید رگامو واکنم و از نو زنده شم!
دیگه برنده گی به دروغ و دغل شده،
حیفِ منه که مثل همیشه برنده شم…

به اعتبار ِ چشم ِ تو، ترانه زاده می شود
کشفِ معمای غزل، پیش ِ تو ساده می شود
از پس ِ آن خاطره ها، به خواب من رسیده یی
آشفته گیس تر بیا! که شعر ِ ناشنیده یی
به پینه زارِ شانه ام، ابر ِ عقیم را ببار
واژه ی ناب ِ عشق را، به یاد دفترم بیار

سکوت را بهانه کن، که عشق خواندنی شود
بخوان که از صدای تو، ترانه ماندنی شود

قصیده می شوم اگر تو تشنه ی شنیدنی
به اوج می رسم اگر، تو بی قرار ِ دیدنی
بیا که درهوای تو، از نو نفس تازه کنم
بیا که این حماسه را با تو پُر آوازه کنم
کلید این کهنه قفس، ظهورِ یک نگاه ِ توست
مسافر ِ خسته نفس، تشنه ی جان پناه ِ توست

سکوت را بهانه کن، که عشق خواندنی شود
بخوان که از صدای تو، ترانه ماندنی شود

……………………………

پ ن : سلام به همه! من واقعا بابت این تاخیر یک ماهه شرمنده ام آخرین باری که همچین کاری کردم قول دادم که دیگه تکرار نشه اما خب …. امیدوارم بتونید منو بخشین … این مدت انقدر گرفتاری های مختلف روی سرم آوار شد که فقط یه بار همین هفته ی پیش اومدم کامنتاتون رو خوندم و نتونستم جواب بدم…. امیدوارم که روزای خوبی رو گذرونده باشین…

اگر سکوت ِ این گستره ی بی ستاره مجالی دهد،
می خواهم بگویم : سلام!
اگر دلواپسی ِ آن همه ترانه ی بی تعبیر مهلتی دهد،
می خواهم از بی پناهی ِ پروانه ها برایت بگویم!
از کوچه های بی چراغ!
از این ترانه ی تار…
مدتی بود که دست و دلم به تدارک ِ ترانه نمی رفت!
کم کم این حکایت ِ دیده و دل،
که ورد ِ زبان ِ کوچه نشینان است،
باورم شده بود!
باورم شده بود،
که دیگر صدای تو را در سکوت ِ تنهایی نخواهم شنید!
راستی در این هفته های بی ترانه کجا بودی؟
کجا بودی که صدای من و این دفتر ِ سفید،
به گوشت نمی رسید؟
تمام دامنه ی دریا را گشتم تا پیدایت کردم!
آخر این رسم و روال ِ رفاقت است،
که در نیمه راه ِ رؤیا رهایم کنی؟
می دانم!
تمام اهالی این حوالی گهگاه عاشق می شوند!
اما شمار ِ آنهایی که عاشق می مانند،
از انگشتان ِ دستم بیشتر نیست!
یکیشان همان شاعری که گمان می کرد،
در دوردست ِ دریا امیدی نیست!
می ترسیدم – خدای نکرده ! -
آنقدر در غربت ِ گریه هایم بمانی،
تا از سکوی سرودن ِ تصویرت سقوط کنم!
اما آمدی!
بانوی همیشه ی نجات و نجابت!
حالا دستهایت را به عنوان امانت به من بده!
این دل ِ بی درمان را که در شمار ِ عاشقان ِ‌همیشه می گنجانم،
انگشتانم،
برای شمردنشان
کم می اید!!!!

یه نفر هست که تو دستاش گـُل ِ نیلوفرِ بوداس!
یه نفر هست که سکوتش واسه من مثل ِ معماس!
اونکه پاهاش رو زمینه، روی شونه ش دو تا باله!
اون فرشته ای که عشقش، مثل ِ رؤیای محاله!
یه نفر که خیلی خوبه، پیش ِ آینه روسفیده!
هیچکسی اونُ تا امروز، حتا توی خواب ندیده!

….

پ ن : بابت این همه تاخیر عذر میخوام …. بالاخره زندگیم زیر و رو شد… صورتی نوشتم … به خاطر تو بانوی ۹ ساله ی شب های خاطره ی بارونی …. چند روز مونده تا دوشنبه؟؟….من کلا آدم سنگینی ام اما این روزا همش این آهنگ رو گوش میدم(چیکار کنم دیگه)….. همیـــــــــــــــــن!

برخلاف همیشه پنجره ها را باز گذاشته ام

یادت که هست؟!

بعد از رفتنت همیشه پنجره ها را می بستم؟

هه…!

یکی نیست به منِ ساده لوح بگوید آخر تو از کجا باید می دانستی که

پنجره های اتاق من بسته بود ه اند…

میخواهم نفس بکشم ، هوا بوی تو را میدهد …

آخر اینجا بهار ست…

خیالت راحت جای تو  اینجا که سهل است

در تارک تمامِ

ترانه ها …

گوشه نشینی ها…

و گریه ها و بغضهای گهگاه خالیست!!

نمک نشناس که نیستم ، بی بی ترانه ها!

می بینی؟

هنوز هم جرات گفتن حرفم را ندارم و

باید یک تُکِ پا تا سو سوی شعرهایم سکسه بروم!

به خدا خسته ام..

این جمله هم تکراریست و هزاران و بار در کتاب شاعران دیده ای

اما به عشقت قسم من از آنها خسته ترم…

تمام وجودم فدای یک تبسمت بانو!

فقط تو میتوانی همه ی خستگی ها و تلخی ها را خط خطی کنی!!!

پس ، پیش از همه

مدادت را بردار و خط بزن تمام فاصله ها را

خط بزن…

….

….

۱۶- به خاطر یه سری مسائل مجبور شدم یه سر برم جنوب ، دیشب کنار ساحل خلیج (همیشه ) فارس بودم … داشتم تو آب کم عمق ساحل قدم میزم… خیلی هوای خوبی بود… خط خطی ها شروع شد…

چقدر خوشبختم!

می توانم بنویسم: آسمان آبی ست!

می توانم بخندم،

فکر کنم،

گریه کنم!

می توانم در دلم به ابر و باد بد بگویم!

می توانم عکس  سیاه و سفید تو را ببوسم

و باور کنم،

که در آنسوی سواحل  رؤیا

با تماس  نابهنگام گرمایی به گونه ات

از خواب می پری!

می توانم هزار مرتبه نام تو را زیر لب تکرار کنم!

می توانم …

قدم بزنم!

پنج قدم به جلو،

پنج قدم به عقب

و یا برعکس!

می توانم خواب  دختری از کرانه کاج و کبوتر را ببینم!

می توانم کنار دریا

سیمهای گیتارم را،

در تکاپوی رسیدن ریتمها پاره کنم!

می توانم بلند بلند آواز بخوانم!

(بیچاره مردم !)

حتا این روزها

می توانم ،شعر بگویم،

شعر بدزدم،

شعر بسازم،

شعر بنویسم!

ولی نمی دانم چرا

وقتی دست می برم که در دفترم بنویسم:

“آسمان ابری ست”

نوک های این مدادهای وامانده می شکنند!

تو می دانی چرا؟

…….

” بابت در دسترس نبودن سایت از همه عذر میخوام. یه سری مشکل فنی داشت که درست شد”

پ ن ۱ : سیزده به در امسال واقعا خوش گذشت … یه عکس جالب هم گرفتم اما گفتم حیفه سورپرایز به این قشنگی رو همین جوری بذارم تو بلاگ واسه همین روی روی این لینک کلیک کنید تا عکس رو ببینید.” عکسای بالا مربوط به سیزده به در امساله” انقدر سرعتا داغونه که نمیشد با حجم بالا آپلود کنم واسه همین کیفیت رو کم کردم. سایز رو هم کوچیک کردم که نظم وبلاگ به هم نریزه اما وقتی سیو بشه تو سیستمون درست میشه.

پ ن ۲ : بعضی ها میگن چرا انقد واسه یه عده ای از هموطنامون جوک میسازیم…. خب دلیلش اینه ! صف بنزین رو به جلو اما صف گاز برعکس این عکسارو ببینید:

دنیای واروووووووووونه!!!

…..

بذار رد شم ازین پیچی

که تنهاییش پر از درده

تموم جاده ها میرن

که پاهای تو برگرده

اگه می بینی من هستم

تویی احساس هر روزم

تویی که بغضمو هر شب

به مهتاب تو میدوزم

بذار باور کنم هستی

کنار لحظه های من

میخوام حست کنه حسم

سکوت خونه رو بشکن

…….

پ ن ۱ : فرداد سیزده به دره!!! چشم شیطون کر بعد از ۹ سال قراره بریم یه جای دیگه… و جالب تر اینکه میخوایم از امشب بریم… ای جــــان!!! آخه ما هر سال ساعت ۲ بعد از ظهر تو خیابونا میچرخیم و میخوایم تصمیم بگیریم کجا بریم… و آخرش هم میریم باغ داییم!!

پ ن ۲ : حالا هی بگین پرنده خوشبختی رو نپرون… بالاخره کار خودشو کرد و در رفت.

آه داش یادم میرفت سبزه ها رو هم گره بزنید شاید بختتون باز شه!!!

یه چیز جالب از سالی که گذشت به ادامه مراجعه کنین.

تعداد ورودی های سایت از کشورهای مختلف که خیلی جالبه

آمار کشور بازدیدکننده ها
رتبه	کشور	تعداد ورودی	درصد
۱	ج. ا. ایران	۹۹۸	۸۳٫۵۱%
۲	برزیل	۶۴	۵٫۳۵%
۳	آمریکا	۶۳	۵٫۲۷%
۴	اسپانیا	۱۹	۱٫۵۸%
۵	کانادا	۱۴	۱٫۱۷%
۶	کویت	۶	۰٫۵%
۷	لهستان	۶	۰٫۵%
۸	انگلستان	۴	۰٫۳۳%
۹	استرالیا	۴	۰٫۳۳%
۱۰	آلمان	۳	۰٫۲۵%
۱۱	روسیه	۳	۰٫۲۵%
۱۲	امارات	۲	۰٫۱۶%
۱۳	بلژیک	۲	۰٫۱۶%
۱۴	هلند	۱	۰٫۰۸%
۱۵	مالزی	۱	۰٫۰۸%
۱۶	عربستان	۱	۰٫۰۸%
۱۷	هند	۱	۰٫۰۸%
۱۸	ژاپن	۱	۰٫۰۸%
۱۹	آذربایجان	۱	۰٫۰۸%
۲۰	سریلانکا	۱	۰٫۰۸%

هرچی بگی دوسم داری

من باز حاشا میکنم

داری میمیری پیش روم

اما تماشا میکنم

هرچی تو عاشق تربشی

من سنگ تر میشم برات

از بس که کله ت داغه تو

حس کردی میمیرم برات!!

…

…….

گاف نوشت:

۱ – خدایا به این پرنده خوشبختیت بگو از رو سر من پاشه یهو یه گندی میزنه ، منم یه چیزی میگم اونوخ دلخور میشیا. نگی نگفتی!!!

۲ – بنیامین عزیز تو شاهکار جدیدش میگه: “بوی تند تپش قلب من از دیدن تو” ، خوش به حال بنیامین جون جونی که تپش قلبش بو میده.

۳ – دروغ رو همه میگن … اما چیزی که حرص آدمو در میاره اینه که حین شنیدنش خر هم فرض بشی…

نمی دونم چرا میرم

کجای قصه دلگیره

چرا اشکی نمیریزم

چرا بغضم نمی میره

تموم لحظه هامونو

به تنهایی فرستادی

چرا نمیری از یادم

کجای قلبم افتادی؟

جنون میگیرم از چشمات

تو باور کن تبم سرده

دعا کن تا خدا امشب

به این احساس برگرده

دیگه انگار نگاه من

به قلب تو نمیشینه

نمی پرسی سراغم رو

دیگه از بغض آیینه!

باید آغوش من باشی

چرا دستات نمی فهمن؟

چرا این خونه تاریکه؟

چرا چشمات بی رحمن؟

هنوز یاد تو لبریزه

هنوزم بی تو نشکستم

هنوز عطر تو می پیچه

هنوزم عاشقت هستم

دارم دق میکنم از این

همه احساس تنهایی

نذار پر پر بشه عشقم

منو بشناسه تنهایی

روزامو می سپرم به شب

شب از فکر تو بیدارم

هوا ابریه بی چشمات

کجای قصه می بارم؟

پ ن : این چند وقته خیلی از موسیقی دور شدم .. از امروز میخوام گوشه نشینی و  گوشه گیریمو کنار بذارم … این روزا هم که بازار موسیقی پاپ داغه داغه و هر روز یه آلبوم جدید اما نمی دونم چرا همشون بعد از چند بار شنیده شدن یه احساس زدگی بهم میدن … آلبوم سعید مدرس بین همه ی کارا قوی تر بود هم از نظر ترانه ، تنظیم و ملودی های خاص و شنیدنیش ، انصافا صداش هم توی این آلبوم خیلی شسته رفته تر از آب در اومده بود ، در کل میشه گفت که آلبوم ” یه اتفاق خوب ” نه تنها برای خود سعید و خانوم مونا برزویی بلکه برای ایران هم یه اتفاق خوب بود … از آلبومهای خوب سال ۸۸ میشه از آلبوم “شانس” فرزاد فرزین اسم برد که فضای خوبی داشت اما ترانه های خوبی توی این آلبوم نبود و به نوعی ادامه ی آلبوم شوک بود ، محسن چاوشی هم با “ژاکت” نشون داد که تنظیم کننده ی خوبیه اما هنوز بعد از متاسفم میکس و مسترینگ خوبی رو از محسن ندیدیم آلبوم محسن از همه نظر خوب بود مخصوصا ترانه هاش اما موسیقی فوق العاده سنگینی داشت و جای چند تا کار اسلو و آروم مثه زخم زبون خالی بود چون نمیشه همه ی تراکها رو پشت هم گوش داد اما تک تک کارها فوق العاده بودن، حذف ساز از موسیقی و استفاده ی زیاد از سینتی سایزر باعث شده که احساس از موسیقی بره و بعد از چند بار گوش دادن کارها آدم احساس خستگی کنه و این خلاف قانون موسیقیه.. و اینجاست که تفاوت امثال بهروز صفاریان عزیز با بقیه به چشم میاد …

همش چشمامو بستمو فک می کنم

همش ازین دقیقه ها دلم پره

همش به عشق لحظه ی رسیدنت

دلم ازین ثانیه ها دل می بُره

همش دلم پرسه میخواد کنار تو

همش نگام خیره میشه به عکس تو

یه بغض سنگین میشینه تو لحظه هام

همش دلم گریه میخواد بدون تو

همش همینه حال و روزم وقتی نیستی

وقتی نیستی…

وقتی نیستی…

وقتی نیستی…

……..

پ ن ۱: سال نو همه مبارک … امیدوارم سال ۸۹ سال خوبی برای همه باشه… گفتنی ها رو قبلا گفتم  واسه همین دیگه سکوت میکنم … چون نمیخوام کلیشه ای باشم. راستی سر سفره هفت سین که دعا یادتون نرفت؟

پ ن ۲: اندر حکایت برنامه های رسانه ی ملی!! کم مونده بود که بعضی ها یه کارایی کنن… جای عزت جون وسط میتینگ خودش خالی بود… نمیدونم اصلا نامه ی اون پابرهنه ی عزیز رو خوند یا نه؟؟ اما این رسمش نیست یه روز شل کن یه روز انقدر محکم که خفه شه!! اما انصافا کم بود که اون یارو بیاد و اونم یه کارایی بکنه و همه از خوشحالی نفهمن سال ۸۹ چطوری خواهد گذشت… خدا کنه همیشه انقد کد آزاد باشه و آقایون اوپن مایند باشن. ما که بخیل نیستیم … دستشون هم درد نکنه.

گاف نوشت : هشتاد و هشت، چی بود؟ چی شد؟

شاید مهم ترین اتفاق سال ۸۸ این بود که چیزی که اول سال یک چیزی بود، آخر سال همان چیز نبود، بلکه یک چیز دیگر بود. گاهی اوقات آدم که به سال گذشته فکر می کند، انگار که فقط یک سال نگذشته، به نظر می رسد ده سال گذشته است. برخی از تغییراتی که در سال گذشته رخ داد چنین بود.

اول سال وقتی مردم عکس …بوووق … را می دیدند می گفتند ” ایشون نه” آخر سال می گفتند “همین خوبه، فندک داری؟”

اول سال وقتی سخنرانی …بووووق… را می شنیدند می گفتند ” سه ماه دیگه می ره از دستش راحت می شیم” آخر سال می گفتند ” یک سال دیگه می رن از دست شون راحت می شیم.”

اول سال وقتی نظرات …بوووق …  را می شنیدند می گفتند ” خوبه ها، ولی همه اش چیز چیز می کنه” آخر سال می گفتند ” واقعا خوب چیزیه.”
اول سال وقتی خبر…بوووق … را می شنیدند می گفتند ” همه شون رو این اداره می کنه” آخر سال می گفتند ” همه شون می خوان جلوی اینو بگیرن.”

اول سال وقتی …بوووق … را می دیدند می گفتند ” خدا کنه تا آخرش وایسته” آخر سال می گفتند ” بابا، یه دقیقه وایستا”

اول سال وقتی مقالات حسین شریعتمداری را می خواندند می گفتند ” این قبلا بازجو بوده ها” آخر سال می گفتند ” بیچاره بازجو بوده، همه بازجوها که کیهانی نیستند.”

اول سال وقتی دیدگاههای جدید …بوووق …  را می شنیدند می گفتند ” همه اش حرف می زنه” آخر سال می گفتند ” خدا کنه …بوووق …  هم حرف بزنه.”

اول سال وقتی مردم می خواستند بخندند می گفتند ” یه ترکه….” و همه می خندیدند، آخر سال می گفتند ” یک …بوووق …….” و همه دردشان می آمد.

اول سال وقتی پلیس وارد پارتی می شد می گفت ” عرق دارید؟” و دهان ها را بو می کرد. آخر سال وقتی وارد پارتی می شد می گفت ” عرق خورها برن بیرون، کسانی که فیلمبرداری می کنند بریم زندان.”

اول سال وقتی پلیس وارد دانشگاه می شد غیردانشجوها را دستگیر و زندانی می کرد، آخر سال قاضی وقتی وارد زندان می شد، غیردانشجوها را آزاد می کرد.

اول سال وقتی کسی در خیابان سیگار می کشید به او می گفتند ” سیگار نکش! دود سیگار برای سلامتی ضرر داره.” آخر سال می گفتند ” سیگار داری! دود سیگار برای گاز اشک آور خوبه.”

اول سال وقتی مردم پلیس می دیدند می گفتند” فرار کنید پلیس ها اومدن” آخر سال وقتی پلیس می دیدند می گفتند ” سرکار فرار کن، لباس شخصی ها اومدن.”

اول سال وقتی یک خارجی به یک ایرانی می رسید می گفت ” تو چقدر با بقیه ایرانی ها فرق می کنی” آخر سال می گفت ” این …بوووق … انگار هیچ شباهتی به ایرانی ها نداره.”

ازینکه انقدر س *** ا *** ن*** س*** و**** ر کردم عذر میخوام .

برف سنگین زمستون همه چی رو کرده پنهون
آدمای شهر برفی خوابیدن تو خونه هاشون
آدمک برفی خسته روی برف و یخ نشسته
چشماش رو به انتهای شب بی ستاره بسته
دگمه ی لباسش از سنگ ، دلش از خواب زمین تنگ
کلاهش یه سطل خالی ، رو لباش خنده ی کمرنگ
دور گردنش یه شاله ،‌چشماش از جنس ذغاله
اون می خواد راه بره اما می دونه که این محاله

تنها همین آدمک از خواب زمین با خبره
یخ زده اما هنوزم از من و ما زنده تره

آدمک دلش شکسته ، ازنشستن شده خسته
برای رفتن از اینجا برف و یخ راهش رو بسته
تیله های داغ اشکش روی گونه هاش نشستن
پیچیده تو گوش کوچه صدای ترد شکستن
هق هق گریه ی تلخش توی شب بلنده اما
بسکه یخ بسته دلامون صداش رو نمی شنویم ما

تنهاهمین آدمک از خواب زمین باخبره
یخ زده اما هنوزم از من و ما زنده تره

فردا بچه های کوچه دیدن اون رفته از اینجا
اما انگار جای پاهاش روی برف نمونده بر جا
روی برفا باقی مونده ، اثر یه جای خالی
یه دونه سطل شکسته ، با دو تا چشم ذغالی …

……….

پ ن ۱ : این آخرین پست سال ۸۸ بود… امیدوارم سال ۸۹ سال خوبی برای همه باشه… الهی دستی دراز نشه و قدی خم نشه… الهی همه بخندن… الهی کسی زور نگه … الهی همه خوب بشن … الهی… الهی … الهی کسی واسه نون شبش مجبور نشه سر چها راه برقصه … الهی …

پ ن ۲ : سالی که گذشت انقدر بد  گذشت که حتی حاضر نیستم بهش فکر کنم. اما دارم خودمو آماده میکنم واسه سال جدید … دارم همه چیز رو از نو میسازم … البته نا شکر نیستم ۸۸ موفقیتهای بزرگی رو بهم داد اما … بی خیال… ساده ترین شکل ممکن از ساده ترین خدا خواستم که … خدا کنه خدا ایندفعه بشنوه…

پ ن ۳ : سر سفره هفت سین ، لحظه ی تحویل سال … دعا یادتون نره … واسه خوشبختی و سعادت همه و اسه درخت سیب همه … واسه آرامش همه … واسه خشک شدن اشکای همه … واسه خیلی چیزایی که مجال گفتنش نیس… سال خوبی داشته باشین. منو هم فراموش نکنین.

اونقدر تنگه دلم برای تو، که دارم میمیرم از این دوری

من چیکار کنم که تو بی رحمی ؟ من چیکار کنم که تو مغروری؟

آسمون بی تو همش بارونه دیگه خیلی خسته م از تنهایی

وقتی از دست همه میرنجم با خودم حس میکنم اینجایی

که نوازش میکنی موهامو که میگی: غصه نخور من اینجام!

میگی: جز تو که همه دنیامی هیشکیو راه نمیدم تو دنیام

………

پ ن ۱ : آخه این چه وضعیه؟؟؟ دل میگه یقتو بگیرم و از آسمون بکشمت پایین … یعنی داری میبینی و هیچ کاری نمیکنی؟ نگو ندیدی که غزال همون دختر ۲۱ ساله از بدبختی میخواد کلیشو بفروشه!!! خسته نمیشی ازینکه یه جا میشینی و هیچ کاری نمیکنی؟؟ کاشکی فقط غزال بود اون پسر رو دیدی وقتی زنگ زدم و گفتم : کلیه واسه فروش دارین؟ با تمام وجووووووووووووود گفت آره!!!!! جرات نمیکنم باهات حرف بزنم… میترسم کله پام کنی … البته من خوودم کله پا هستم…. اما این رسم مردی نیییییییییییییییییییییییییییییییییییییییییس…

پ ن ۲ : این روزا همه میگن همه جا بوی عطر بهار نارنج میاد اما من انقد بوی لجن میدم بوی هیچی رو نمی فهمم.

پ ن ۳ : تو هم که دوری…. من که … همیشه وقتی دلم میگیره تو پی نوشتهام میگم برام دعا کنید اما ایندفعه میگم براشون دعا کنین

فرض کن پاک کنی برداشتم
و نام تو را
از سر نویس ِ تمام نامه ها
و از تارک ِ تمام ترانه ها پاک کردم!
فرض کن با قلمم جناق شکستم!
به پرسش و پروانه پشت کردم
و چشمهایم را به روی رویش ِ رؤیا و روشنی بستم!
فرض کن دیگر آوازی از آسمان ِ بی ستاره نخواندم،
حجره ی حنجره ام از تکلم ترانه تهی شد
و دیگر شبگرد ِ کوچه ی شما،
صدای آواز های مرا نشنید!
بگو آنوقت،
با عطر ِ آشنای این همه آرزو چه کنم؟
با التماس این دل ِ در به در!
با بی قراری ٍ ابرهای بارانی…
باور کن به دیدار ِ اینه هم که می روم،
خیال ِ تو از انتهای سیاهی ِ چشمهایم سوسو می زند!
موضوع دوری ِ دستها و دیدارها مطرح نیست!
همنشین ِ نفسهای من شده ای! خاتون!
با دلتنگی ِ دیدگانم یکی شده ای!

هنر برای هنر بود
اگر کودک هم سایه سیر می خوابید
و بمبِ هسته یی
اعجازِ قرن نامیده نمی شد

مرا ببخشید که نمی توانم
با پاهایی که ناخن هاشان را کشیده اند
برایتان باله برقصم

من نقاشی انتزاعی را نمی فهمم
و میانه ندارم با نقاشانی که
وقتی پشتِ سه پایه هاشان می ایستند
بغضی در گلو ندارند.

من شعار می دهم اگر شعر
بی تو مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتم باشد
یا حکایتِ خر و کنیزک
شعار می دهم و
پیش می روم و
نیش می زنم
مانندِ ماری که به کرم بودن متهم شده
بگذار شاعرانِ دیگر بر قلاب ها برقصند
قبل از بلعیده شدن
به دستِ ماهیانی که زیبایی را دوست می دارند
و زیبایی به چشمشان
رقصِ کرمی ست
که قلاب را بر گلوگاهشان می دوزد

نفت یک شبه ملی نشد
اما شاعرانی را می شناسم
که به چشم بر هم زدنی
ملی نامیده شدند
اگر چه جهانشان
تنها در دایره ی منقلی خلاصه می شد

من هم می توانستم حرف هایی به بزرگیِ نوبل بزنم
و آن قدر شاعر بودم که بتوانم
در کافه های سیگار ممنوع بنشینم
و با ترانه های سوزناک
دل از دخترانِ نوجوان ببرم
اما خواستم وصله یی شوم بر پیراهنِ پاره ی تو
- پسرک سرماخورده ی پشتِ چراغ قرمز -
که دعاهای ضدِ آبت را حراج کرده یی
خواستم النگویی پلاستیکی باشم
بر دستانِ خواهرت
یا دستمالی که عرق از پیشانیِ پدرت بگیرد
وقتی از پیِ کار،
سربالاییِ راهِ کارخانه را بالا می رود
می خواستم هیزمی در بخاریِ چپرِ شما باشم
تا رماتیسم
از پای مادرت به قلبش نخزد
این همه را خواستم و
نتوانستم

کاش جهان به قشنگیِ بالِ پروانه بود
تا شعر از واژه های تاریک تهی می شد
اما وقتی پدربزرگ در جوانی
دندان هایش را
به دندان سازی طماع می فروشد
و گیس های مادربزرگ
یک شبه سفید می شوند
دیگر چه گونه می شود گفت:
زنده گی رسمِ خوش آیندی ست

من سنگی بودم
که فکرِ شکستنِ هیچ شیشه یی را در سر نداشت
و بطریِ کوکتل مولوتفی
که آرزو می کرد
شراب را بینِ دو عاشق قسمت کند

اُپرای کارمن زیبا بود
اگر در هر ثانیه
صد نفر در جهان از بی غذایی نمی مُردند
و جنگل، جنگل درخت
قنداقِ تفنگ نمی شد
و هنر برای هنر نیست
وقتی کودکان را
در اینترنت حراج می کنند
و سربازان
شرط سرِ جنینِ زنِ حامله می بندند
و شکم می درند

چه گونه می شود به جاودانه گی اندیشید
وقتی لوله ی تپانچه یی
مدام بر شقیقه ات احساس می شود
و ابداعاتِ شاعرانه چه اهمیتی دارند
وقتی در خاک زمین
یک مین به ازای هر انسان مدفون است

من خو نمی کنم به نظامِ سیرکی که در آن
تنها برای شیرهایی کف می زنند
که به ضربِ شلاقِ رام کننده می رقصند
غرشِ مرا اگر خوش ندارید
به گلوله
پاسخم دهید

بانو! بگو که کافه ی دنجِ چشات کو؟
من خسته ام… نشونیِ اون کافه رو بگو!

باز از مسیرِ خواب برم تا سرابِ تو،
یا از پیاده روی همین شعرِ رو به رو؟

پیشِ تو قطب نمای دلم مست می کنه!
باید بغل کنم تو رو از هر چهار سو!

من به نشونیِ غلطت شک نمی کنم
حتا تو التهابِ کتک های بازجو!

بی تو یه ساعتم که عقب می ره عقربه ش،
با صدهزار زنگ فرو مُرده تو گلو!

یه برکه ام که روی تنم غوطه می خورن،
این اردکای زشت همه تو لباسِ قو!

باید تمامِ شعرای حافظ رو دوره کرد،
تا شرحِ یک نگاهِ تو رو گفت مو به مو…

اما تمامِ حرفِ دلِ من خلاصه شد،
تو چهار سطرِ ساده ی یک شعرِ شاملو:

آه ای یقینِ گم شده! ای ماهیِ گریز!
در برکه های آینه لغزیده تو به تو!

من آب گیرِ صافی ام، اینک! به سِحرِ عشق!
از برکه های آینه راهی به من بجو! *

عمو نوروز! نیا این جا… که این خونه عزاداره!
پدر خرجِ یه سال قبلِ شبِ عیدُ بدهکاره!
چشای مادر از سرخی مثِ ماهیِ هفت سینن،
که از بس تر شدن دائم، دیگه کم کم نمی بینن.
برادر گم شده پُشتِ سُرنگای فراموشی.
تن خواهر شده پر پر تو بازارِ هم آغوشی…

توی این خونه ی تاریک کسی چشم انتظارت نیست،
تا وقتی نونُ خوش بختی میونِ کوله بارت نیست!

عمو نوروز! نیا این جا! بهار از یادِ ما رفته!
توی سفره نه هفت سینه، نه نونه، نه پولِ نفته!
عمو نوروز! تو این خونه تمامِ سال زمستونه.
گُلُ بلبل یه افسانه س. فقط جغده که می خونه.
بهارُ شادیِ عیدُ یکی از این جا دزدیده.
یکی خاکسترِ ماتم رو تقویمِ ما پاشیده…

توی این خونه ی تاریک کسی چشم انتظارت نیست،
تا وقتی نونُ خوش بختی میونِ کوله بارت نیست!

….- تو بهت لحظه یخ کردم …. دلم حالی به حالی شد …. !!!!

عاجز و درمانده از براز یک دلبستگی شاید !! ضعیفتر از …. ضعیف…

بیشتر به مرور رویاهای پیش از بسته شدن چشمان … هرشب .. عادت ، همیشه … آری شبیه است. شبیه به تمام نداشته های روزهایی که  حسرتشان هنوز قلبم را می سوزاند و راه نفسهای کند و محجورم را تنگ تر و تنگ تر میکند.

امشب آرامشی از جنس طوفان … با من بود که سالیان درازی انتظارش را کشیدم و هرشب چون دیوانه ای دور از ماه …من … سر به زیر پتوی تنهایی کشیدم تا بیاید … تا…

سایه ی اضطرابی لحظه به لحظه وجودم را به سخره میگیرد …. نمیدانم چرا میترسم؟؟ …

من! ترسویی عاشق و ناتوان … کسی که زبان پس کشیده اش یارای گفتن …………… ندارد.

آری ! این منم همان مدعی … اما!! ..

به تو فکر می کنم و قدم میزنم ، شاااااااااااااااااااااااید دلم باز شود که من بی تو …. شب ، من ، تنهایی  و اندامی ضعیف که زیر پتویی …. پنهان شدم …. مرور دیدار … لحظه به لحظه …

قلبم!!…

امروز ۱۲ اسفند …. تو نیستی … گربه ی سیاه ، من به شانس معتقدم … به این که کنار تو بودن را … من ایمان دارم … من … من …

تو روح مرا به زنجیر کشیدی و با خود می بری.. کجا؟؟ برگرد … زود … من …

باز باید خواند:

چه سردن کوچه های خالی از تو…

نوشتم … تا بدانی که دیگر حتی قلمی نمانده که بتوانم بنویسم و بگویم و فریاد کنم این سکوت فسیل شده ی چندین ساله را … وداد بزنم … این همه احساس پنهان را …

فقط زود بیا تا نفسی هست…. ببین چه مسکینانه و ملتمسانه تو را می خوانم!! … تو …. دلت نمی سوزد؟؟  … از سوزش قلبی …

نفسم!!!

ببین این منم همان شاهزاده ی … مسکین …. از نسل رو به انقراض دلسپردگان… دستانم را بیش از این منتظر …

شب ، من ، مرور تو …. نفسهایی گنگ و بی هدف … می شنوی؟؟

من

می خوام

با تو

باشم.

من سکوتم تو ترانه

من یه فانوس تو زبانه

من نگاه مات و گنگم

تو نگاه عاشقانه

من یه زخمم

تو یه مرحم

من به ندرت

تو دمادم

من یه باغ گر گرفته

تو مثه نزول شبنم

من و تو دوتا عروسک

با چشای تیله ای

من وتو زندونی

خاطره های پیله ای

من یه عکس پر غبار

از یه ترانه ساز لال

اما تو هنوز مثه

باور یک قبیله ای